Aikido geschiedenis van Frans Jacobs
°24 december 1937.
Verteld door Frans, opgetekend door Chantal.
Toen ik in 1959 na mijn legerdienst terug in België kwam las ik in de toenmalige streekkrant een annonce over aikido. Voor mijn legerdienst had ik 3 jaar gebokst, maar dat sprak me niet meer aan. Van aikido had ik nog niet gehoord, ik wist niet wat het was en het onbekende sprak me aan. Zo begon ik in 1959 met aikido.
Ik volgde les in Mechelen bij Mr. De Bruyn, hij was een leerling van Mr. Naessens.
Gust De Wit, die later de jiu jitsu weg zou inslaan, en ik waren de enige leerlingen. Na een jaar besloot Mr. Naessens de club in Mechelen te sluiten, voor slechts 2 mensen wilde hij niet langer een leraar naar Mechelen sturen.
Gust en ik gingen les volgen in Anderlecht, in de club van Mr. De Bruyn, examens moesten afgelegd worden in de hoofddojo bij Mr. Naessens in de Koninklijke straat in Brussel. Deze regel was geldig vanaf het examen geel.
In die periode begon ik ook terug judo te trainen bij Mr. De Bruyn. Net voor mijn militaire dienst had ik een half jaar judo getraind in Mechelen.
In 1967 deed ik examen 1e dan aikido, vanaf dan volgde ik les in de hoofdojo bij Mr. Naessens.
In 1967 begon ik met een eigen club in Mechelen, samen met Gust De Wit. Gust werd trainer van jiu jitsu, ik trainde aikido. Ik gaf 3x per week les in de club in Mechelen, en trainde zelf 1x per week in Brussel, daar reed ik dan met de trein naartoe.
Op vraag van Mr. Naessens ben ik dan les gaan geven aan de cipiers van de gevangenis van Mechelen, Leuven centraal en Antwerpen.
Mr. Naessens vroeg me van aikido mijn beroep te maken, maar dat wilde ik niet.
In 1972 deed ik examen 2e dan bij Mr. Naessens.
Intussen stopte ik toen ik bruine gordel was met judo en ging ik karate volgen in Mechelen bij Hubert Eerdekens.
Jaarlijks ging ik met vakantie naar Italië aan het Garda-meer en ging stage volgen bij de shihans. Daar kreeg ik een heel ander zicht op aikido, er werd getraind in suwari waza en met jô en boken, wat ik bij Mr. Naessens nooit gezien had en wat mij toch wel erg interesseerde.
Cercle Naessens was een privé afdeling en ik wilde aangesloten zijn bij de aikikai so hombu.
Ik nam contact met de Franstalige club in België uit Brussel omdat er nog geen Nederlandstalige club was in België. Daar werd ik met open armen ontvangen, omdat men aikido in het Vlaamse gebied wilde verspreiden.
In een gesprek met Mr. Naessens legde ik uit wat mijn doel was, aansluiting bij aikikai so hombu. Met tegenzin liet Mr. Naessens mij gaan.
In 1973 zocht ik aansluiting bij de Franstalige club in Brussel, de eerste Nederlandstalige club in België werd gesticht. De Mechelse Budosporten, afdeling aikido.
In 1973 ontmoette ik Tamura Sensei op een stage in Brussel, ik werd aan hem voorgesteld als 2e dan aikido. Ik toonde hem mijn behaalde diploma's, Tamura Sensei bekeek ze eens, lachte en legde ze opzij met de mededeling: “Je bent terug 1e kyu, bruine gordel”.
Ik werd lid van alle commissies: beheerraad, gradencommissie, technische commissie, ...
Op 24 januari 1974 kreeg ik bericht uit Frankrijk van Tamura Sensei dat ik 1e dan was.
Op 4 februari 1977 kreeg ik bericht uit Frankrijk van Tamura Sensei dat ik 2e dan was.
Op 12 februari 1980 kreeg ik bericht dat ik 3e dan werd,
en op 12 augustus werd ik 4e dan.
Rond 1990 kreeg ik problemen met mijn rug en knieën, wat voor mij een belemmering was om mijn 5e dan te aanvaarden. De beperkingen omwille van mijn knieproblemen speelden wel wat jaren in mijn hoofd.
Op 15 juli 2006 werd ik 5e dan aikikai en 6e dan nationaal.
Het is nog steeds mijn groot plezier om aikido door te geven aan anderen, naar stages ga ik kijken, ik kan daar veel leren, er aan deelnemen doe ik niet meer.
3x per week geef ik training in mijn club in Mechelen, met onze club treden we nog graag naar buiten voor demonstraties of initiaties.
Aikido is nog steeds “mijn leven”!